Sevgili Cem Akdağ'ın ardından bir başka değerli büyüğümüz antrenör Murat Özyer de Altyapibasket.com okurları için 'Küçükler'de kaldırılan 3 sayı kuralını' kaleme aldı.

Sayın Özyer'in konu hakkındaki görüşleri şöyle;

Bu haberi okuduğum zaman ilk düşündüğüm; 'Türk Çocuğu ‘bu kuralı delmek için ne yaparım?’ diye düşünür” oldu. Sonuç bulamazsa “Bundan nasıl yararlanırım?” diye düşünür. Bunun örneklerini saymam gerekirse; 1993‘te Ülkerspor’da küçük takım çalıştırıyordum. Bir akşam üzeri Sayın Yalçın GRANİT İstanbul’daki altyapı antrenörleriyle alan savunması hakkında konuşmak için Abdi İpekçi Spor Salonu’nda bulunan Antrenör Geliştirme Merkezi’ne davet etmişti. İki saatlik toplantı sonunda katılımcı arkadaşlar ile hep beraber küçükler seviyesinde alan savunması yapılmasının yararlı olmadığına karar verip bu kategoride alan savunması yapmamak için prensipte karar aldık ve söz verdik. Ne mi oldu? Toplantı sonrası benim üç büyüklerden birinin küçük takımıyla maçım vardı. Bu toplantıdan tam 45 dakika sonra, söz verenlerden biri olan rakip antrenör 30 dakika alan savunması yaptı. Bu birrrrrrr!

Daha sonraki sezon küçükler kategorisinde “alan savunması yapılamaz” kuralı kondu. Hakemlerimize alan savunmasının ne olduğu öğretilmeye çalışıldı ve bu kuralı uygulamaya yetkili kılındılar. Fakat bir kısmı basketbolun içinden gelmedikleri için “uyanık Türk Çocukları”na gün doğdu. Altyapı antrenörlerimizin bazıları rakip takımın alan savunması yaptığını kenardan bağırarak hakemleri kandırmaya başladılar. Bu da ikiiiiiiiiiii!

Evet, üç sayı çizgisinin kaldırılması bir açıdan iyi olmuştur. Bu yaş kategorisindeki çocukların üç sayı çizgisinin arkasından çembere topu yetiştirmek için orijinal şut stillerini değiştirdiklerini hepimiz biliyoruz. Şut stillerinin oturmasına yardımcı olacaktır. Ancak ben bu kuralı tek başına yeterli bulmuyorum, buradan yol göstermek istemesem de yaratıcılığını kullanıp bu kuralı avantaja çevirip maçı kazanmak isteyecek antrenörler olacaktır.

Önce altyapı sorumlularını "DENKLİK SINAVI"na sokalım, kurslara katılmaya ve idareci lisansı almaya zorunlu olsunlar. Altyapı antrenörlerini o kulübün en varlıklı veya en çok vakti olan velisi idare etmesin. Çarpıklık buradan başlıyor. Bunu görmüyor muyuz? Peki görüyorsak neden reformlara gitmiyoruz?

Oğlunu oynatmayan, ezeli rakibini yenmeyen küçük ve yıldız takım antrenöründen hesap soruluyorsa, bu sebeplerle bir A Takım antrenörü gibi işinden atılıyorsa, kulüp içindeki altyapıya olan ilgisizlik ve başıboşluktan dolayı altyapı sorumlusu olan kişinin az yetenekli oğlunu oynatan ertesi sene A Takım antrenörü oluyorsa; o zaman ne üç sayı çizgisiyle ne de alan savunması ile uğraşmaya gerek yok derim!

Sevgili altyapı antrenörü meslektaşlarım; işiniz zor ama doğruyu yapan er ya da geç başarılı oluyor. Merak etmeyin. Evet zaman zaman işsiz kalacağız. Bu seçtiğimiz mesleğin doğasında var. Sadece doğruyu bulmak ve uygulamak için savaşın! Böylece gece rahat uyur, sabah kalktığınızda aynaya güvenle bakabilirsiniz.

Murat ÖZYER twitter.com/coachozyer