Üç gündür telefonlar susmuyor. Son yaşanan olaylar ile ilgili arayan arayana. Bir konu bulduk, bir çocuk bulduk, saldırdıkça saldırıyoruz, vurdukça vuruyoruz.   

Peki soru şu; Affedilecek gibi bir davranış mı?  

Elbette hayır. Bir önceki yazımda dediğim gibi. Suçlu bir kişi değil, kızılacaksa sadece fotoğrafta gözüken genç Tulga Erdem’e kızılmamalı diye düşünüyorum ve bu konuda ısrar ediyorum.  

Hedef gösterme, rant, karalama, aşağılama yaptığımıza dair, ismi farklı, maili farklı, bir türlü gerçek ismi ile eleştiri yapmayı beceremeyen insanlara sözüm, “ cesaretiniz var ise, gerçek adınız ile yazın. Tartışalım, konuşalım. Seviyesiz yazanlara, yorum bölümü kapalıdır dostlar. “Neden benim yorumlarım yayınlanmıyor!!!!” diye yazacaklarına, önce kendi yazılarına bir baksınlar, ondan sonra düşünsünler derim. Ah! Bir de gerçek ad, soyad yazsınlar o zaman bir muhatap bulurlar elbet.  

TELEFONLAR SUSMADI  

Gelelim olay ile ilgili yaşadıklarımıza.  

Dedim ya telefonlar susmadı diye. Maillerin de ardı arkası kesilmedi desek yeridir.   

Telefon çaldı.  

“Ağabey ben Tulga” 

“Ben bir eşeklik ettim, çok büyük hem de. Hatamın farkındayım, nasıl bir böyle hareket yaptığımı inan anlamadım, ama beni biliyorsun bu noktaya ben kolay kolay gelmem” dedi özetle.  

Bir sürü detaya girdik ama onlar bizim aramızda kalsın, biraz üzüntüsünden, biraz bilgi kirliliğinden, kendisine karşı bir propaganda yaptığımı düşünmüş, merak etmiş aradı sordu.   

Yazımı oku kendine göre değerlendir dedim. Hala da ısrar ediyorum, tek suçlu bu çocuk değil.  

"Ağabey ben bir özür yazısı yazacağım yayınlar mısın?" dedi. "Tabii ki, sen yolla yeter ki." dedim.   

Evet, yeterli değil ama yinede bir adım atmış ve özür yazısı yazmış, yollamıştır. Kimse burada affedici pozisyonda değildir, bizde o yetkide değiliz ama Tulga kardeşimiz kamuoyundan özür dileme hareketini göstermiştir. Konuşmamızı yazacağımı da kendisine söylemedim ama en azından ne duygular içinde olduğunu sizlere göstermek istedim.   

Bu arada yazısının sonundaki not kısmında attığı taşı da es geçmeyelim. Kendisine de anlatmaya çalıştım, ne kadar anladı bilmiyorum ama oradaki adam babamın oğlu olsun yine o yazıyı yazar yine o fotoğrafı yayınlardım. Yazmasaydık, fotoğrafı yayınlamasaydık, o zaman ihanetin ta kendisini yapardık.  

DİĞER ÖZÜR GELECEK Mİ?  

Peki, diğer özür dilemesi gereken, basketbol camiasının, taktir ettiği diğer kişi nerededir?  

Buradan soruyorum; bu çocuk, size yıllarca ağabey deyip, yanınızda yetiştirdiğiniz bir isim değil midir? O çocuk sahaya, sizin yaptığınız hareketin ardından girip, sizin savunduğunuz hakkı desteklemek için bu hareketi yapmamış mıdır? Kısaca bu çocuk, sizin uğrunuza kendini heba etmemiş midir?   

Bu arada ilk harekette bir darp olmadığı ve hakeminde şikayetçi olmadığını öğrendik ama yinede tetikleyici hareket olması nedeniyle maalesef sonuçları ağır olmuştur.  

Ama maalesef, bu genç kardeşimizin yaptığı erdemli davranışı sizden göremiyoruz. Bize kalkıp mail atın özür yazısı yazın demiyoruz. Ama bir kıvılcım, bir hareket, sizi sevenlere, yorum bölümünde benim üzerime gelen “Sen, Serkan ağabeyi tanımıyorsun, O’nu nasıl aşağılıyorsun?” diyen ve sizin değerinizi ortaya koymaya çalışanlara karşı bari bir hareketiniz olsun ve şu kardeşimiz üzerinden o ağır yükü almalısınız diye düşünüyorum.  

TAKTİK Mİ DEĞİL Mİ?  

Kulağıma şöyle bir duyum geldi; eğer yalan ise tekzip etme hakkınız var. Bu bir iddiadır ve konuşulanlar arasındadır. “Sahaya girişiniz kafanızda var mıydı? Ve diskalifiye olma pahasına öyle bir anda o hareketi zaten yapacak mıydınız? Kısacası bu bir taktik miydi, değil miydi?   

Bunlar kafamdaki sorular, ister cevaplarsınız, isterseniz kaile bile almazsınız, siz bilirsiniz.  

BRAVO ÇOCUKLAR   

Bu arada buradan, antrenörlerine destek çıkan, O’na en zor zamanda sahip çıkan değerli Doğa Koleji oyuncularını kutluyorum. Bravo çocuklar alkışlar size.  

OLAYIN DİĞER TARAFINA BAKALIM  

Şimdi gelelim diğer tarafa. Kötü bir olaya maruz kalan hakem arkadaşımıza geçmiş olsun demekten başka çaremiz yok.   

Hayatımda hiç görmedim, hiç tanışmadım, nasıl biri olduğunu bilemem ama gelen bir maili ismini yayınlamadan sizlerle paylaşacağım, kendisi dilerse bu ismi paylaşırım ama ilk olarak ad soyad olmadan maili sizlere sunuyorum.  

Hakeme  saldırı  kabul  edilemez çirkin  bir  olay, fakat  Metin  AKSOYAK  isimli  hakem  Kayseri’de  keyfi  maç  yönetmeleri  ile  bilinen  bir  hakem. Örnek;  geçen  sene  ilköğretim  5-6  sınıf  öğrencilerinin  oynadığı  minikler  maçında  1998’lilerin  en  iyisi  kız  sporcu  öğrenciye  bir  periyotta  4  faul  çalmıştır. Müsabaka  minikler  olup da teşvik  amaçlı  bu  yavrularımıza  böyle  keyfi  bir  hakemlik  yaptırılmamalıdır. 4  FAUL  BİR  PERİYOT  VE  BİRİSİ  DE  HÜCUM  FAUL  soruyorum  sizlere  böyle  hakemlik  mi  olur. Bu  minik  yavru  o  hakemin  her  maç  yönetmesinde  artık  psikolojisi  bozuk  gergin  basketboldan  nefret  ettirerek  sahaya  zorla  çıkarılacaktır.   

İlginç bir mail, dediğim gibi sahibi isterse ismi daha sonra paylaşırım ama şuan gerek duymuyorum.  

Bir başka yorum ise şu şekilde; “8 saniye kala öyle bir pozisyonda, sportmenlik dışı faul çalınmaz”.  

Doğru, olabilir ama dönüyoruz, dolaşıyoruz aynı yere geliyoruz. Öyle bir tepki, öyle bir hareket ne olursa olsun yapılamaz.  

İstanbul Hakem Komitesi Başkanı, Hulusi Yenal’ı aradım. Bir hakem gözü ile değerlendirmesini istedim ama pozisyonun çok net izlenemediğini ve yorum yapılamayacağını belirtti. Bunun yanında yorumu bırakın, ne olursa olsun isterse %100 hatalı olsun o hareketin olmaması gerektiğinin ısrarla altını çizdi. Hulusi Yenal’a da buradan teşekkürlerimi sunuyorum. 

Uzun bir yazı oldu farkındayım ama çok derin bir konu. Şahsen konuyu tek taraflı, genç bir çocuğun yaptığı büyük hata üzerinden değil. Olayı başlatan, olaya neden olan kısımları da ekleyerek değerlendirmeye çalışıyorum.  

TBF TARAFI NEDER? 

Birkaç ağabey ile konuştum, fikrini aldım. Onlarda herkes gibi tepkili. "Olmaz, olamaz, olmamalıydı." diyorlar başka bir şey demiyorlar. Merak edenlere buradan aktarmış olalım.  

ALİ KARASU GÖZDEN KAÇIYOR 

Bu olayları konuşuyoruz, yazıyoruz, tartışıyoruz ama bazı dostların dediği gibi. Ali Karasu’nun şampiyonluğuna gölge düşmüş durumda. Müthiş bir başarı müthiş bir galibiyet ve şampiyonluk geldi. Fahri hocamıza, huzurlarınızda tebriklerimizi yolluyor, oyuncularına da gösterdikleri mücadele bakımından bravo diyoruz.  

Evet başarınız arka planda kaldı ama eminim ki yaşatacağınız bir Dünya Şampiyonluğu ile bunların hepsini unutturacaksınız. Başarılarınızın devamı dileğiyle. 

SON SÖZ 

Ah çocuk, ah…hem kendini zora soktun, hem de insanları üzdün. Oyuncuların senin yanında, ama insanlar haklı olarak tepkili.

Derler ya “antrenör adamda peygamber sabrı olmalı” diye. Gerçekten de öyle. 

Ali Emre Dedeoğlu